[ بگو خداوندا اى مالك ملك هستى ؛ تو هر كه را خواهى ملك و سلطنت بخشى ، و ملك و سلطنت را از هر كه خواهى برگيرى ، و به هر كه خواهى عزت بخشى ، و هر كه را خواهى خوار گردانى ، هر خير و نيكويى به دست توست ، همانا تو بر هر چيز توانائى * شب را در روز ، و روز را در شب داخل و نهان سازى ، و زنده را از مرده ، و مرده را از زنده بيرون آورى ، و هر كه را خواهى بدون حساب ( يعنى فراوان ، يا بدون آنكه از آن باز خواست كنى ) روزى مىدهى ] . و آية السّخرة را كه اينست : إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ * ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ * وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ « 1 » . [ همانا پروردگار شما آن كسى است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد ، سپس به آفرينش عرش پرداخت ، روز را به پردهء شب در پوشاند كه با شتاب در پى آن پويد ، و خورشيد و ماه و ستارگان را مسخر خود كرد ، آگاه باشيد كه عالم خلق و امر ( آفرينش و فرمان ) از آن اوست ، مقدس است خداوندى كه پروردگار عالميان است * پروردگار خود را به تضرع و زارى و به صداى آهسته بخوانيد كه همانا او متجاوزين را دوست ندارد * و هرگز در زمين پس از آنكه كار آن ( به امر حق ) نظم و صلاح يافت به فساد و تبهكارى برنخيزيد ، و خدا را از روى ترس و هم از روى اميدوارى بخوانيد ، كه همانا رحمت خداوند به نيكوكاران نزديك است ] . و آخر سورهء كهف كه اينست : قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً * قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما

--> ( 1 ) سورهء اعراف : 7 - آيهء 54 تا 56 .